In verband met de huidige situatie rondom het Coronavirus hebben we in overleg met VluchtelingenWerk Nederland, waar we dit jaar mee samenwerken, besloten dat onze kampjes helaas deze zomer niet doorgaan. 

Kampverslag eerste kamp 2012

Enge beestjes, dus “muggenspray” maar dat was eigenlijk luchtverfrisser.

Dit jaar ben ik voor het eerst mee geweest met de kampjes. Ik was een paar keer op bezoek geweest bij de Delftsche Zwervers, en ben toen mee gevraagd met het kampje van de eerste week. En zo geschiede, ik ging mee, als vriendin van de Delftsche Zwervers, om begeleidster te zijn van de kinderen van SBO De Mozaïek. Eerst is het scouting kampeerterrein Gilwell Ada’s Hoeve in Ommen omgetoverd tot een kinderkampjes terrein tijdens het voorkampje. 

Op maandag 2 juli 2012 kwamen de kinderen aan. Na de lunch is er eerst een postenspel gedaan om het terrein te leren kennen. Daarna is een tenten-indeling spel gespeeld. Dit werd gedaan d.m.v. schilden die aan stukken waren geknipt. Iedereen kreeg een stukje, en dan moesten de schilden weer bij elkaar gezocht en kon de tent worden ingericht. Toen was het alweer tijd voor het avondeten, een leuk smokkelspel in het bos nabij, een kampvuur met griezel verhaal en dan is het alweer tijd voor de eerste nacht in de tenten. Dat verliep hobbelig, met dank aan schreeuwkoren van de jongenstenten onderling midden in de nacht.

De volgende ochtend was het hele kamp ondanks de rommelige nacht om 8uur weer actief. Na een ontbijt met verse melk, gehaald bij de boerderij vlakbij, is het tijd voor het ochtend programma. Die bestond uit een 7-kamp, maar dat mislukt jammerlijk. Het was namelijk bloedheet, dus het enige wat de kinderen nog voor elkaar kregen, was zeuren over het feit dat ze willen zwemmen. Voordat dat eindelijk mag, wordt er eerst nog (na een rommelige lunch vanwege beestjes) een bezoek gebracht aan de GENIE, de constructie eenheid van het leger, dat op het veld naast ons staat. De kinderen mogen allemaal vragen stellen, maar het meest interessant wordt toch wel gevonden wat de soldaten nou te eten gaan krijgen. “Dat is het geheim van de kok”. En dan eindelijk zwemmen in de Vecht, joepie!

Toen was het alweer woensdag, de dagen gaan snel voorbij met de gezellige drukte van de kinderen. Het hoogtepunt van vandaag was toch wel Magic John. Met zijn goocheltrucs wist hij zelfs de leiding voor de gek te houden. De kinderen waren erg enthousiast, en probeerden allemaal om het hardst de trucs te doorzien. ’s Avonds bij het gaan slapen was er nog een grappig voorval: de meisjes tenten hadden het op hun heupen gekregen over niet-bestaande beestjes in de tent, dus moest juf Laura ze er allemaal maar uithalen. Gelukkig had zij daar wel wat op, gewoon anti-beestjes-spray gebruiken en dan kwam alles goed. Toen de jongens dat eenmaal doorhadden, moesten alle tenten ingesprayed worden. Het hielp, want iedereen ging lief slapen. Gelukkig dat zij niet wisten dat de spray eigenlijk gewoon de luchtverfrisser was.

Na de rustig verlopen nacht, dankzij de spray van juf Laura, was het alweer tijd voor de laatste volle dag op het kamp. Vandaag stond de wandeling met huifkarren tocht op het programma. Even na 10uur gaan we lopen richting de uitkijktoren. Na een wandeling van ongeveer 2 uur met veel ge-ik-wil-niet-meer komen we aan op de plaats van bestemming. Als de tweede groep ook aankomt, komt Koen-jan ook net aan met onze lunches achter in de fietskar. Na de lunch en nog even spelen, lopen we stukje terug, en daar staat de verrassing: De Huifkar. Lekker op en neer hobbelend dommelen sommigen al snel in, dus er wordt zelfs nog wat slaap ingehaald. Terug op het terrein is er tijd om de bonte avond voor te bereiden, want die is na het avondeten. Het avondeten bestaat uit pannenkoeken, wat erg geslaagd blijkt. Dan mag de bonte avond beginnen. Er zijn dans acts, moppen tappers, liedjes en een goochel act. Daarna is er nog de disco en de kinderen stuiteren rustig verder. Op een gegeven moment is het klaar en Jelle, een van hun leraren, begint tegen de kinderen:

“Jongens, het is al heel laat, al na 12’ven. Jullie hebben het record laat opblijven op kamp verbroken. Maar we gaan nog een record verbreken, met een spel. Het heet het tandenpoetsen-spel. Vorig jaar was het record 1.59min, en dat gaan we verbreken. Ho-ho, blijven zitten. Als ik start zeg, rennen jullie naar je tent, pakken jullie tandenborstels, rennen naar de wasbakken, poetsen en terug, en dat alles onder 2min!!”

En dit gebeurde dus allemaal al om 10.45uur. De kinderen rennen ervandoor en na 2min zijn ze gepoetst, en na 10 minuten ligt iedereen in bed. Dat is nog nooit zo snel gegaan. 

De volgende ochtend is het alweer tijd om de tenten te gaan opruimen, want de leuke week is alweer voorbij en de bus vertrekt straks weer richting Den Haag. Alle kinderen pakken in, en ondertussen komt mijn tentje langs. Ze komen mij het schild van hun tent aanbieden, omdat ze het zo leuk hebben gehad. Erg lief! Dit is ook wel waarom ik het zo ontzettend leuk vond om mee te gaan. Natuurlijk mopperen de kinderen, maar diep in hun hartje vinden ze het ontzettend leuk, en daar doe je het voor als leiding. En als ze dat ook nog eens komen vertellen aan jou persoonlijk, dat is toch wel de kroon op een geslaagde week.

Door Claire Schyns