Verslag van Bart

Het kinderkampje met de Mozaiek in 2007 stond helemaal in het teken van monsters. Onder begeleiding van de “Wilde Wijze” werd de kinderen de fi jnere kneepjes van de monsterjacht bijgebracht en aan het eind kregen ze allemaal een certifi caat mee naar huis waarop stond dat ze nu gecertifi ceerd monsterjager waren!

Het weer was weer geweldig dus het eerste wat er gebeurde toen we aankwamen was een snelle verfrissende duik in de Vecht. Hierna werd het terrein verkend en de tent groepjes ingedeeld en aan hun tentmeesters toegewezen.

Het eerste contact met de “Wilde Wijze” ging wat rommelig en het bleek al snel dat de meeste kinderen liever een oude man in nood pesten dan te hulp schieten. De “Wilde Wijze” zag zijn fout in en met behulp van zijn inherente toverkracht ontvluchtte hij de horde treiterende kinderen. Gelukkig ging het beter bij het tweede contact en kon hij uiteindelijk toch nog zijn verhaal doen voor al de kinderen.

Op de dinsdag ging het trainen hard van start en de kinderen vermaakten zich uitstekend met alle spelletjes die ze voorbereiden op de woensdag, wanneer de jacht plaats zou gaan vinden.

Dinsdagavond kwam natuurlijk Magic John langs om de kinderen versteld de doen staan met de wat meer magische georiënteerde monstervang trucs. Zoals altijd was zijn optreden een geweldig succes, zowel de kinderen als leraren en Zwervers konden genieten.

Op woensdag ging de zoektocht naar monsters in de buurt hard van start en werd een lange toch afgelegd, die eindigde bij het huis van de “Wilde Wijze”. Wat bleek nou? Het monster had de “Wilde Wijze” aangevallen en was er met de diploma’s vandoor gegaan zodat de kinderen niet af konden studeren. Dit dramatische moment werd prachtig door de weergoden aangegrepen om uit het niks een gigantische stortbui op het kamp neer te laten, waar de “Wilde Wijze” zomaar uit kwam zetten. Hoewel het leek alsof hij meer te zeggen had hield hij het kort omdat er niet voorbereid was op de onverwachte stortbui. Hierdoor konden de kinderen snel naar de huifkarren gaan die ze droog terug brachten naar het kampterrein. De zon kwam ook al snel weer terug en bij het terrein aangekomen was iedereen eigenlijk alweer droog.

De avond werd opgevuld met een mooie disco waar de betere breakdance moves uitgevoerd werden. Maar natuurlijk kon er niet aan ontsnapt worden: Jumpen. Op een gegeven moment moesten zelfs de Delftsche Zwervers eraan, en dat ging niet iedereen even makkelijk af.

De laatste dag werd het monster gevangen genomen en zo konden de kinderen “afstuderen” en na een emotioneel afscheid (“Lekker ding!”) gingen ze weer terug naar huis.

Door Bart Enkelaar